Ik liep al een hele tijd met het plan rond, maar nu is het zover; ik heb de buitenboordmotor vervangen door een electromotor? Waarom? Nou vooral omdat het niet stinkt, geen geluid maakt, en hhet scheelt flink in gewicht!  

Een Leisure 22 is best wel gevoelig voor gewicht achterin. Het is al gauw teveel. De benzine buitenboordmotor was een 6pk 4takt Evinrude. Prima en zeer betrouwbare  motor, deed het altijd. Wel 25 jaar oud, nog in Amerika gefabriceerd. (de latere kwamen onder andere uit België, en nog later waren het omgestickerde Tohatsu´s) 

De motor woog 32kg, en tijdens vakanties had ik meestal 20 liter benzine bij me. Tijdens de grote reis in 2018 had ik zelfs 40 liter aan boord. Dat weegt dus bij elkaar, motor plus brandstof, tank, een liter smeerolie, ongeveer 75kg! En dat zat en hing dus allemaal achterop. Dat doet dus wel wat met de zeileigenschappen!

(hieronder Lotje met de Evinrude)

Wat electrisch varen betreft zijn er heel erg veel opties. Zeer betaalbare tot asociaal en belachelijk duur. Je hebt de bekende merken, Torqueedo, E-propulsion onder andere.Deze twee vielen al direct af. Veel te duur! Dus ben ik naar andere motoren gaan kijken.

De eerste motor die ik lang heb overwogen, was een 48 volt motor van het merk Caroute, of Amarew. Dit was een 2.7KW motor. Helaas word deze niet meer verkocht in Nederland, maar nog wel rechtstreeks te bestellen bij de producent in China. Helaas dan wel een heel stuk duurder.

De tweede was een Haswing Ventura 24 volt, of een Haswing Protruar 5.0 24 volt. Nu blijkt dat deze motoren technisch identiek zijn, en de Protruar is 250cm langer, en ongeveer 300,- goedkoper. 

Na nog een jaar twijfelen is het toch de Haswing Protruar 5.0 geworden. Mede ook omdat ik een voordelig geprijsd exemplaar vond, en ook nog met RVS schacht. Er schijnen ook exemplaren te zijn met een aluminium schacht, ik heb daar iets minder vertrouwen in (zeewater, corosie..)

De motor weegt 14kg, en is makkelijk op de motorsteun te plaatsen, en ook makkelijk weer te verwijderen. Ook is het omhoog klappen van de motor en de steun heel makkelijk, dat gaat superlicht. Het opklapsysteem van de Haswing werkt ook erg makkelijk.

De motor ziet en voelt ook degelijk aan, alleen de ¨gashendel¨ schuift nogal makkelijk uit, en dat is op Lotje niet handig. Die ga ik nog even vastzetten. De motorbeugel, oftewel de ¨bracket" is van aluminium, ziet er ook solide uit.

Toen de motor werd bezorgd, heb ik er natuurlijk zo snel mogelijk een proefvaart mee gemaakt. Hiervoor heb ik een paar oude loodaccu´s gebruikt, want de Lifepo4 accu is nog niet klaar. En dat viel niet tegen! De gashendel maar eens helemaal opengedraaid, en heel vlot was de snelheid 4 knoop, en steeg nog steeds. Alleen de oude loodaccu´s trokken dat niet. Dus echt vol vermogen kan ik pas testen als de nieuwe accu klaar is.  Dat duurt nog even, dus tot die tijd moeten het even met de oude accu´s doen. Hieronder een kort filmpje van de (korte) testvaart.

Voordat ik deze motor heb gekocht, was ik erg benieuwd hoeveel ´trekkracht' de oude motor nou had. Een electromotor vergelijken met een benzinemotor is namelijk lastig.

De oude motor leverde volgens de fabriek 6pk bij 5500 toeren. En deze motor had een zogenaamde wiervrije schroef. Deze schroeven zijn niet zo efficiënt, zeker achteruit is een drama.  Maar de motor kreeg Lotje altijd prima vooruit.

De nieuwe motor zou volgens de fabrikant ongeveer 72kg trekken, tenminste, dit getal kwam ik bij diverse bronnen op internet tegen.

Tijd dus om eens te gaan meten wat de oude motor nou trekt! 

Bij dit soort experimenten is het belangrijk dat de schroef vrij in het water hangt, dus niet tegen bijvoorbeeld een kademuur aanblaast. De oplossing; voor anker gaan! Maar dan wel aan een lange ankerlijn. Dus ongeveer 25 meter lijn en nog een paar meter ketting met daar aan vast een ploeganker, op ongeveer 3 meter diepte, leek mij wel voldoende. Een spruit in elkaar geknutseld, en een kraanweegschaal met een max hijsgewicht van 400kg tussen de spruit en de ankerlijn.

En toen de motor maar eens gestart, (het was een bijna windstille dag) en plankgas! Dor de rek van de ankerlijn ging het aantal kilo´s heen en weer, maar na een tijdje bleef hij  redelijk constant tussen de 61 en 64 kilo.